มอเตอร์เข้ารหัส

โดยทั่วไปแล้ว การป้อนกลับของมอเตอร์จะทำได้โดยใช้ตัวเข้ารหัสแบบเพลาที่ต่อเข้ากับเพลาของมอเตอร์โดยตรง สิ่งนี้ทำให้ตัวเข้ารหัสมอเตอร์แบบมีเพลามีระดับการแยกตัวทางไฟฟ้าและเครื่องกลซึ่งการออกแบบอื่นๆ ไม่มี อย่างไรก็ตาม การเชื่อมต่อตัวเข้ารหัสแบบมีเพลากับมอเตอร์ต้องใช้เพลามอเตอร์ที่ยาวเพียงพอสำหรับการติดตั้งอย่างแน่นหนา ข้อต่อที่เชื่อมต่อไม่ดีอาจส่งผลเสียต่อประสิทธิภาพของมอเตอร์โดยการเปลี่ยนมุมของเพลา ในการออกแบบหลายๆ แบบ มีการใช้ตัวเรือนเบลล์หรือตัวกั้นระหว่างมอเตอร์และเอ็นโค้ดเดอร์ ข้อควรพิจารณาเหล่านี้มักจะเพิ่มต้นทุนให้กับตัวเข้ารหัสมอเตอร์แบบมีเพลา

ตัวเข้ารหัสเพลากลวง/รูกลวงแบบเจาะทะลุและแบบตาบอดนั้นติดตั้งได้ง่ายกว่าแพ็คเกจแบบมีเพลา: โดยจะติดตั้งเข้ากับเพลามอเตอร์โดยตรงผ่านปลอกเพลาทะลุ และโดยปกติจะใช้แขนยึดเหล็กกล้าที่ยืดหยุ่นเพื่อยึดติดกับตัวเรือนมอเตอร์ ตัวเรือนแบบเจาะทะลุบางอันจะติดผ่านตัวเรือนที่เข้ากันได้กับมอเตอร์ เช่น การออกแบบหน้า C วิธีการนี้ไม่จำเป็นต้องมีข้อต่อแยกหรือการจัดตำแหน่งเพลาตามมา ตัวเข้ารหัสมอเตอร์แบบเจาะทะลุไม่ได้ให้การแยกทางไฟฟ้าโดยธรรมชาติ เว้นแต่จะติดตั้งเม็ดมีดเจาะที่ไม่นำไฟฟ้าและบุชชิ่งสำหรับติดตั้ง ตัวเข้ารหัสมอเตอร์เพลากลวงแบบเจาะทะลุและเจาะทะลุส่วนใหญ่มักจะมีตลับลูกปืนและโครงสร้างตัวเรือนที่เบากว่า และโดยทั่วไปจะมีต้นทุนต่ำกว่ารุ่นที่มีเพลาด้วย

ตัวเข้ารหัสแบบโมดูลาร์มีดิสก์ตัวเข้ารหัสที่ติดตั้งโดยตรงกับเพลา โดยไม่ต้องใช้ชุดลูกปืน โมดูลเซ็นเซอร์แยกต่างหากได้รับการรองรับโดยตัวเครื่องที่มีน้ำหนักเบา ข้อดีของการออกแบบนี้คือขนาดกะทัดรัดและต้นทุนที่ต่ำกว่าเนื่องจากส่วนประกอบทางกลลดลง นอกจากนี้ การไม่มีแบริ่งทำให้ตัวเข้ารหัสสามารถทำงานได้ที่ความเร็วสูงมาก – 30,000 RPM หรือสูงกว่า – และไม่มีการลากหรือแรงบิดในการสตาร์ท ตัวเข้ารหัสแบบโมดูลาร์อาจเสี่ยงต่อแรงกระแทกและการสั่นสะเทือนได้ เนื่องจากไม่มีแบริ่งหรือโครงสร้างตัวเรือนที่มั่นคง ข้อเสียเปรียบอีกประการหนึ่งคือการออกแบบส่วนใหญ่ต้องใช้ความพยายามในการติดตั้งเพิ่มเติมเพื่อให้แน่ใจว่าดิสก์และเซ็นเซอร์อยู่ในแนวเดียวกันและมีช่องว่างอย่างเหมาะสม

เช่นเดียวกับตัวเข้ารหัสแบบโมดูลาร์แต่มีขนาดใหญ่กว่า ตัวเข้ารหัสมอเตอร์แบบวงแหวนประกอบด้วยชุดเซ็นเซอร์ที่ติดตั้งอยู่กับตัวเครื่องของมอเตอร์ และล้อแม่เหล็กที่ติดตั้งอยู่กับเพลาของมอเตอร์ โดยทั่วไปผลลัพธ์จะทนทานต่อการกระแทก การสั่นสะเทือน และการปนเปื้อนได้ดีกว่าตัวเข้ารหัสแบบออปติคัล แต่ล้อแม่เหล็กสามารถสร้างความต้องการทางกลเพิ่มเติมให้กับตัวมอเตอร์ได้ ดังนั้นตัวเข้ารหัสแบบวงแหวนจึงมีประโยชน์อย่างยิ่งในการใช้งานหนักที่เกี่ยวข้องกับมอเตอร์ที่ทรงพลังกว่าและเฟรมที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ตัวเข้ารหัสแบบวงแหวนใช้ความละเอียดที่ค่อนข้างหยาบเมื่อเปรียบเทียบกับตัวเข้ารหัสแบบออปติคอล และเหมาะสำหรับการป้อนกลับความเร็วและทิศทางเท่านั้น